غم و غصّه بهانه ميخواهد امّا شادي و نشاط چنين نيست ! بهانه اندوه و غصّه ، هجرت عشق و آمدن كينه و نفرت به خانه دل است. پس عشق و دوستي را دوباره به دلت راه بده و بگذار عشق از پستوي خانه بيرون آيد و به تجلّي برخيزد و شادي در وجودت بپراكند.
همه را ببخش !
حتّي بدترينها را !
آنها نميتوانند شاد باشند و نيازمند دعاي من و تو هستند !
بيا دعايشان كنيم ! بيا از خدا بخواهيم دل آنها را نرم گرداند و به سوي عشق باز گرداند.
من و تو براي آنها دعا ميكنيم و از خدا شادي آنها را طلب ميكنيم. چرا كه هرگز دلمان نميخواهد آنها با بدي و جفاي خود كاري كنند كه نفرتشان در دلمان ريشه كند تا ما از عشق و شادي محروم شويم.
صبحدم كه از خواب برميخيزي به خالق هستي بگو كه : « خدايا من هيچ كينهاي از هيچكس و هيچچيز ندارم ! امروز همه را شاد كن و بگذار تا عشق در دنيا جاري و ساري گردد ! »
4) شادي انفرادي نيست !
هروقت غمگين شديد ، چيزي به كسي ببخشيد !
كلامي محبّتآميز را به انساني هديه كنيد!
گـلي بـراي دوستـي بـخـريـد !
حتّي اگر ميتوانيد با لبخند و نگاهي مهربانانه دل خستهاي را شاد كنيد. شادي لحظه به لحظه در زندگي ، انعكاس و نتيجه تلاش شادسازي و شادي آفريني است و هرچه بيشتر دل ديگران را با كلام و حتّي حركتي مهربانانه شادسازيد ، هزاران بار بيشتر شادي و سرور وجودتان را در برميگيرد.
5) جسم خود را در شادي روحت شريك كن !
تو تنها يك روح مستقل و صاحب اختيار نيستي كه حق داشته باشي تمام لذايذ و شاديهاي دنيا را فقط براي خودت بخواهي و براي اينكار از جسم خود مايه بگذاري! تو بايد جسم و كالبد خود را هم در شاديهاي خود سهيم گرداني. فراموش نكن كه روح تو در اين جهان در سراسر اين كالبد گسترش يافته است و هر بخش جسمت ، بخشي از روح توست و حق دارد در شادي و نشاط تو سهيم گردد.
هرگز سعي نكن با عذاب دادن و آسيب رساندن به جسم و اندامت به شادي و نشاط برسي. بهداشت را رعايت كن ، ورزش كن ، غذاي مناسب بخور ، هر وقت بيكار شدي از جا بپّر و ورجه وورجه كن! هرگز با تزريق موّاد مخدّر و مصرف دخانيات و آسيب رساندن به اندامت سعي نكن خودت را آرام و به ظاهر خوشحال سازي.
خوشحالي و شادماني واقعي و بدون پشيماني تنها زماني وجودت را دربر ميگيرد كه جسم و روحت هر دو همزمان و به يك اندازه در اين شادي سهيم باشند.
6) راضي باش و سپاسگزار !
پول و مال و منال داشتن بسيار عالي است و ميتواند باعث نشاط و شادي تو و هزاران نفر ديگر گردد! هيچكس منكر آن نيست ، ولي به شرطي كه شادي بستهاي نباشد كه در آخرين منزل همراه پول و مكنت تقديم من و تو گردد و ما مجبور باشيم در طول مسير دايم غمگين و مضطرب باشيم!
شادي واقعي شادي در حين عمل است و شادي نهايي مجموعه جمع شده اين تجربههاي شاد بودن است كه به صورت انرژي خارقالعادهاي انسان را به فضاي جديدي از معرفت و آرامش ميبرد.
براي اينكه در حين عمل و در مسير حركت به سوي خوشبختي شاد باشيم بايد از لحظهلحظه سفر خود راضي و شكرگزار باشيم و اين ميسّر نميشود مگر آنكه دستان خود را در مقابل خويش گره بزنيم و از اعماق دل شكرگزار خالق هستي باشيم و سپاسگزار نگاهش كه يكدم ما را تنها نميگذارد و هميشه براي بخشيدن ما و گوش كردن به حرفهاي ما حاضر و آماده است.
به اميد آنكه هميشه شاد باشيد