خدايا،شرمنده ام از زيادی گناهاني که انجام داده ام ،شرمنده ام.
خدايا از قدر نشناسی خودم ، از اين که هررو باعث ناراحتی تو می شوم شرمسارم.
خدايا چه بگويم ازکدامين گناهم نزد توطلب عفو کنم.خدايا به کدامين گناه اشک شرم ازديده جاری سازم.هروقت که خواستم زبان به حمد و ثنايت بگشايم.اشک در ديدگانم جمع شد و بغض شرم و پشيمانی ازگناهان ديگر مجال سخن گفتنم نداد.
خدايا ،مرا ازاين منجلابی که درآن گرفتارشده ام نجاتم ده.به اين پرنده ي اسير پروبالی ده تا خودش راازاين قفس رهايی بخشد وطعم آزادی ورهايی را تجربه کند .
خدايا، مرا فرصتی ده تا پاک بودن راتجربه کنم و بتوانم حتی برای يک لحظه آنچه باشم که تو می خواهي.
خدايا...
به من اشتياقی ده که دوباره بتوانم صدای مناجات تورا از زبان چکاوک ها بشنوم...

شايد سال نو...