عجب روزگاري است، عاشق مي‌شوي مي‌گويند ديوانه است. ديوانه مي‌شوي مي‌گويند حتما عاشق است.
وقتي زنده‌اي يك نفر هم سراغت را نمي‌گيرد، وقتي مردي، دسته دسته به ملاقات جنازه‌ات مي‌آيند!
خواستم خوشبختي را معني كنم، معناي زندگي يادم رفت. خواستم سختي آن را تجربه كنم، زندگي كردن را فراموش كردم!
عجب رسمي است. همه عمر در انتظار لحظه‌هاي نابي، لحظه‌هاي ناب در فكر دليل!
زندگي: زجر – نداري – درد – گناه – ياس
مرگ: مهربان – راحت – گوارا
و حقيقت اينست كه: حقيقت تلخ است!