چرا فكر مي كنيد ما در جام جهاني شكست خورده ايمه چرا فكر مي كنيد همه چيز را از دست داده ايمه آقايان، خانم ها به خدا همة اين ها تجربه است. خاطره است. بالاخره مي توانيد به اين فكر كنيد كه سه تا بازي كرديم و خوش بوديم. به اين فكر كنيد كه خيلي از هموطنان ما براي چند روزي رفتند آلمان و هواخوري كردند و خوش گذشت. اين ها خودش كم چيزي نيست. به قول عادل فردوسي پور مي توانيم به اين فكر كنيم كه صربستان و ساحل عاج و پاراگوئه و اين همه تيم هم مثل ما حذف شده اند. فكر كنيد كه تركيه و يونان و اروگوئه و خيلي ها را اصلا به جام جهاني راه نداده اند. چرا همه اش نصفة خالي ليوانه به نصفة پر ليوان نگاه كنيد كه يخ توي آن چه جوري دارد بالا و پايين مي رود. به جواد خياباني طفلكي فكر كنيد كه همين روزهايي كه شما براي خودتان مي چرخيديد، توي تخت خوابيده بود و اطلسي تازة بيمارستان را بو مي كرد و حتي اگر هم تب داشت، به مهتاب بد نمي گفت. خب بچه ها رفته اند آلمان، هواي خوب، آب خوب. حالا باخته اند كه باخته اند. اين ها همه اش خاطره مي شود. آن حركت بامزة ميرزاپور كه نتوانست توپ را چهارمتر شوت كند، آن بازي با مكزيك كه علي دايي 90 دقيقه توي زمين چمن قدم مي زد و از آفتاب لذت مي برد؛ اين ها همه اش خاطره مي شود. همين آقاي شاهرخي، آقاي فركي تا آخر عمرشان مي توانند خاطره هاي جام جهاني را براي بچه هايشان تعريف كنند و بخندند. مي توانند عكس هايش را تماشا كنند و كيف كنند. شما واقعا چطور دلتان مي آيد اين همه زيبايي را نديده بگيريد. اين همه قشنگي، اين همه چيز. خدا را خوش مي آمد مثلا ما نگذاريم آقاي فركي با تيم ملي برود فريدريش شافن را ببينده نه، خوش مي آ مده چرا بخيل هستيده خب خدا قسمت كند شما هم يك روز برويد. تو را خدا نگاه كنيد ببينيد چه جوري دارد عكس يادگاري مي اندازد.
برگرفته از: همشهري جوان